image شبکه اجتماعی:

‌شرکت البرز دماکاران ، نو آوری در صنعت سرمایش

کدام آبسردکن ها بهداشتی ترند؟

 



آبسردکن هایی که آب را با فشار پرتاب می کنند بر آبسردکن هایی که شیرشان آب را با فشار معمولی خارج می کند، ارجحیت دارند؛ به دلیل اینکه آبسردکن هایی که آب را با فشار زیاد پرتاب می کنند، احتمال آلوده شدن و مکش منفی کمتری نسبت به بقیه آبسردکن ها دارند....

آبسردکن هایی که در قسمت جلویی خود، دارای پوشش یا حفاظ هستند؛ نسبت به آبسردکن هایی که این پوشش را ندارند، بهترند؛ زیرا مانع می شوند که افراد دهان شان را به شیر آب بچسبانند و با دهان از شیر، آب بنوشند.

توصیه من این است که در کنار تمام آبسردکن ها از ظرف های مخصوص لیوان به همراه لیوان یک بار مصرف و سطل زباله مخصوص استفاده شود تا هر یک از افراد از یک لیوان یکبار مصرف استفاده کرده و سپس آن را بشکند و داخل سطل زباله بیندازد تا قابل استفاده مجدد نباشد.

قسمت سیفون زیر آبسردکن که آب های اضافی را در خود جمع می کند، نباید طوری باشد که آب اضافی از آن سرریز شود و هرگز نباید سطح آب سیفون با شیر آب تماس پیدا کند زیرا این امر می تواند به شدت ایجاد آلودگی کند. این مشکل به خصوص در آبسردکن های قدیمی به وضوح دیده می شود که در قسمت سیفون، آشغال گیر کرده و آب اضافه در آن قسمت جمع شده است. تماس این آب آلوده با شیر آب می تواند برای افرادی که از آن شیر آب برمی دارند بیماری زا باشد.

برخی آبسردکن ها هم هستند که به صورت سنتی در خیابان های قدیمی مشاهده می شوند و بعضی مغازه دارها، آنها را کنار مغازه شان می گذارند و یخ را به صورت دستی داخل آن می ریزند و گاهی حتی یک لیوان هم با زنجیر به آنها وصل کرده اند. این آبسردکن ها به هیچ وجه بهداشتی نیستند. گاهی اوقات حتی یخ هایی که داخل آنها ریخته می شود آلودگی بسیار بالایی دارند و موجب آلوده شدن آب می شوند. توصیه ما استفاده از آبسردکن هایی است که با سیستم الکتریکی آب را سرد می کنند و آب آن هم از لوله کشی شهری به طور مستقیم وارد آبسردکن می شود.

طبق بحث کلی که در بهداشت آب داریم کلیه مخازن آب باید سربسته و پلمپ باشند. بنابراین اگر درب قسمت بالایی آبسردکن های قدیمی خوب بسته نشود ممکن است راهی برای ورود حشرات، گردوغبار و حتی جانوران کوچک در سطح شهر باشد که این هم می تواند سبب آلودگی شدید آب و بیماری زایی آن شود. حال آنکه در آبسردکن های جدید و شهری چون آب به صورت مستقیم از لوله کشی وارد مخزن می شود راهی برای ورود حشرات، گرد و غبار و دیگر جانوران کوچک وجود ندارد و بهداشتی است.

نکته دیگر اینکه حق نداریم برای برداشت آب، ظرفمان را داخل مخزن آب ببریم. این مخازن باید همیشه یک شیر برداشت داشته باشند تا آب را داخل ظرف کوچک تر بریزیم، نه اینکه ظرف را داخل آب ببریم. این اتفاق معمولا در تکایا و مکان های سنتی و قدیمی بیشتر رخ می دهد و به هیچ وجه مورد توصیه ما نیست.

مخازن سنتی آب باید هرازچندگاهی با یک درصدی از کلر شست وشو و ضدعفونی شوند تا جرم و میکروب های آن از بین برود.

آبسردکن هایی هم که در ادارات و مراکز کوچک قرار دارند مخزن آبی دارند که این مخازن معمولا یکبار مصرف هستند. اما به دلیل صرفه اقتصادی، بعد از آنکه خالی شدند توسط آب شهری پر می شوند. مدت ها است که این ظروف و استفاده مکرر از آنها و سرطان زایی شان مورد بحث است اما من هنوز تحقیقی در این باره ندیده ام که این مطلب را اثبات کرده باشد.

مشکل دیگر این آبسردکن ها آن است که داخل آنها قابل شست وشو نیست و گاهی اوقات دیده می شود که زیرمخزن پر از جرم و کثیفی است. این یعنی آنکه میکروب ها می توانند آنجا مانده و رشد کنند و آب آشامیدنی را به شدت آلوده کنند. بهتر است هرازچند گاهی دستگاه باز شده و داخل آن کاملا شسته و تمیز شود؛ چیزی که متاسفانه کمتر به آن توجه می شود.

    دکتر آراسب دباغ‌مقدم
    متخصص بهداشت موادغذایی